Nano vluchtmodus

Flight mode is hoe de Nano zijn tijd besteedt op de lanceerplaats: zittend op het pad, wachtend op een lancering, het vluchtregistreren en het logboek daarna opslaan. Je selecteert het niet uit een menu, de Nano gaat eenvoudig in flight mode wanneer deze wordt ingeschakeld zonder USB.

De regel is eenvoudig. Zet de Nano aan met een USB-kabel aangesloten en deze komt op als een USB-station zodat je je logboeken kunt lezen en instellingen kunt bewerken. Zet het aan zonder USB, op eigen batterij, en het gaat rechtstreeks in flight mode. Dus op het veld zet je het gewoon aan, weg van een kabel, en het is klaar om te vliegen.

Terwijl de Nano opstart, voert het een reeks interne controles uit, en je ziet mogelijk dat het statuslampje even door verschillende kleuren flitst gedurende een seconde of twee, inclusief een kort rood. Dat is normaal: die kleuren zijn vooral aanwezig om ons te helpen met diagnostiek, en ze gaan snel voorbij terwijl de Nano naar zijn stabiele gele opwarmfase gaat.

Het ene dat je moet letten op is een rood licht dat aanbleef en nooit naar de gele opwarmfase gaat. De Nano blijft op een stabiel rood en stopt als een van zijn opstartcontroles mislukt, bijvoorbeeld als deze zijn opnamememorie niet kan instellen of een van zijn sensoren niet kan bereiken. Als dat gebeurt, zet het uit en weer aan, want een eenmalige glitch verdwijnt meestal bij een herstart. Als een probleem ooit aanhoudt over meerdere opstarten, zal de Nano automatisch zijn opslag herformatten om te proberen te herstellen, en als het blijft op rood stoppen, neem dan contact op met support.

Wanneer deze voor het eerst wordt ingeschakeld, besteedt de Nano ongeveer 15 seconden aan het stabiliseren van zijn sensoren, aangegeven door een geel licht dat ruwweg elke twee seconden pulseert. Zodra het klaar is, schakelt het naar groen, vertraagt de puls naar eenmaal per vier seconden, en bewapent zichzelf, wachtend op een lancering. Vanaf dat moment kun je het zo lang laten als nodig: met een volle lading zal de Nano graag meer dan vier uur bewapend op het pad zitten, met de energiebesparende modus (emode 2) die het het verst rekt, dus er is geen haast tussen instellen en lanceren.

Als de batterij laag is wanneer je het inschakelt, waarschuwt de Nano je met een korte reeks rode en oranje flitsen voordat het doorgaat, dus je hebt een kans om het op te laden voordat je je aan een vlucht verbindt.

Er is een sectie hieronder "Het statuslampje lezen" die details geeft over hoe je informatie van de statuslichtflitsen kunt krijgen.

De Nano bekijkt zijn barometrische hoogte. Wanneer deze de lanceerplaats duidelijk heeft verlaten door de lanceringsdetectieafstand (30 meter standaard, die je in de instellingen kunt wijzigen), weet het dat het de grond heeft verlaten en begint serieus op te nemen. Het houdt ook voortdurend enkele seconden data in een pre-buffer, dus het moment van lancering en het opstijgen vanaf het pad worden ook opgeslagen, niet alleen wat er gebeurt nadat de drempel is overschreden.

Het is de moeite waard om de lanceringsdetectieafstand aan te passen aan je vlucht. Als algemene richtlijn stellen wij voor ongeveer een kwart van je verwachte apogee, dus een vlucht van 200 meter zou ongeveer 50 meter gebruiken. We zouden niet onder 25 meter gaan, zodat normale hantering op het pad en veranderend weer het niet kunnen activeren, noch boven 100 meter, zodat het nog steeds een lagere vlucht op tijd opvangt. Je vindt de instelling en het volledige bereik ervan op de instellingenpagina.

Op Rev4 en latere borden is er een tweede controle. Naast het zien van de hoogtestijging, kijkt de Nano naar de harde acceleratie van een echte lancering (de lanceeringsbeveiliging, 1,5 G standaard) voordat deze zich aan opnemen verbindt. Dit voorkomt dat een windvlaag of een klap op het pad een valse lancering activeert. Als je liever alleen op hoogte vertrouwt, kunt je lanceringsbeveiliging uitschakelen in de instellingen. Er is ook een opstartslot-instelling die het bewapenen enkele seconden na het inschakelen uitstelt, handig terwijl je de raket nog aan het hanteren bent.

In flight mode pulseert het licht in een kleur die je vertelt wat de Nano aan het doen is. Het pulseert ongeveer elke twee seconden tijdens het opwarmen, en stabiliseert zich vervolgens naar eenmaal per vier seconden zodra het bewapend is en opneemt:

Het aantal flitsen vertelt je of er vluchten op het apparaat zijn opgeslagen. Eén flits betekent dat er nog geen vluchtenlogboeken zijn opgeslagen. Drie flitsen betekent dat er logboeken op het station staan. Dit maakt het gemakkelijk om na een vlucht te bevestigen dat iets is opgeslagen: zet de Nano weer aan en kijk naar de drie flitsen. Het is net zo nuttig op de andere manier voor competities, waarbij een enkele flits bevestigt dat het apparaat leeg is zonder eerdere vluchten opgeslagen, handig als je een controlerend ambtenaar moet tonen dat de altimeter leeg begint.

Er is ook een optionele batterijflits. Terwijl het pakket gezond is, zie je alleen de statuskleur, maar zodra de batterij rond de helft of lager daalt, verschijnt een tweede gekleurde flits direct na de een of drie statusflitsen om ruwweg aan te geven hoeveel lading er nog is. Deze cijfers zijn ruwe schattingen gelezen van de batterijspanning:

Blauw, ongeveer 50% over    Oranje, ongeveer 30% over    Rood, onder ongeveer 20%, opladen voor vliegen

Wanneer de Nano detecteert dat de vlucht voorbij is, schrijft het het logboek naar zijn station, klaar om de volgende keer dat je het via USB aansluit te lezen of te uploaden. Als de instelling power aanhouden is ingeschakeld, zal het vervolgens de apogee-hoogte in kleur uitflitsen zodat je de piekthoogte rechtstreeks van het pad af kunt lezen voordat je het zelfs maar oppakt (de kleurcode die het gebruikt, wordt behandeld op de instellingenpagina). Voor alles wat gebeurt zodra de raket weer in je handen is, van het terugvinden van het apparaat tot het lezen en verifiëren van je vlucht, zie de na landing pagina.